Eski Bir Dost

Seneler önce karşılaşmıştım onunla; liseye girdiğim ilk gün, serviste. Kocaman, şişko bacakları vardı, boyu çok uzundu bana göre, sakalları bile vardı. Ben küçücük bir kızdım 12 yaşımda. O 14 yaşındaydı ama çok büyüktü benim gözümde. Liselerde olur ya 2 yaş çok farkeder, öyle bir durumdu bizimkisi. O beni küçük görüyordu, ben ise onu büyük. Seneler geçtikçe alıştık birbirimize. Ben de büyüdüm, o da. Servisten sınıfa yüyürken ufak ufak muhabbet etmeye başladık. Birbirimizi tanımaya başlıyorduk ilk defa. Güldürüyordu beni, beraber eğlenmeye başlamıştık. Sonra çevrelerimiz bir olmaya başladı. Okul dışı da beraber olmaya, gün geçtikçe daha çok şey paylaşmaya başladık. Servis arkadaşlığımız gelişiyordu. Yakındık artık;tartışıyorduk, dedikodu yapıyorduk, gülüyorduk, eğleniyorduk. Sonra mezun oldu. O ve arkadaşları okuldaki en büyük eğlence kaynağımdı. Bir anda hepsi birden gittiler. Okul sanki susmuştu. Hüzünlüydüm sonraki sene, hem de çok hüzünlü.
Seneler geçti, ben de mezun oldum. Ara sıra konuşmuş olsak da kopmuştuk artık; onun yolu başkaydı benimkisi başka. Üniversiteye girdiğimde onu gördüm yine karşımda. Evrim geçirmişti adeta. Minicik bir insan olmuştu. Çok zayıflamıştı. Bir anda garip gelmişti. Ordaki insanlar onu öyle biliyordu; zayıf ve çıtıpıtı. Bense eskiye döndüm o anda; bir film gibi geçti herşey gözümün önünden. Üzülmüştüm bu değişime. Ama sonra düşündüm; ben onu tanıyordum, fikirlerini, tarzını, kafasındakileri az çok biliyordum, bir yabancı değildi o. Sohbet edince herşey ortadaydı zaten. O hala oradaydı. Araya zaman girmiş olsa da bir dost olduğu hissediliyordu hala. 2 sene sonra üniversiteden de uzaklara gitmişti. Uzaklarda bile olsa, hiçbirzaman hatırımı sormayı, doğumgünümü kutlamayı, bir şekilde onun aklında olduğumu bana göstermeyi, destek çıkmayı unutmadı, hep bana yanımda olduğunu gösterdi.
Şimdiyse yine uzaklarda, çok uzaklarda. Oralardan, biryerlerden bana yardımcı oluyor. Nasıl mı? Yazılarımı okuyor, yorumlarını yapıyor, destek veriyor, kendini anlatıyor, hal hatır soruyor, bana hala kopmadığımızı, içerlerde biryerlerde birşeyler olduğunu, hala onun orada olduğunu, dostluğun nedemek olduğunu gösteriyor. Teşekkürler...