My Dream is to FLY

10 Nisan Cumartesi gunu degisik bir gundu benim icin. Bir suru karmasadan sonra kendimi aniden Hezarfen Havaalani'nda 4 kisilik minyatur bir ucagin icinde buldum. Onde sevgilim pilot koltugunda, yaninda beyaz sacli bir pilot ve arkada ben Cirrus marka 4 kisilik ucagin icindeydik. Once kemerlerimizi bagladik, sonra havadayken motor sesini kessin ve birbirimizle kominike olabilelim diye kulakliklarimizi taktik ve ucmaya hazirdik. Pilot; ogrenci olma potansiyelimiz oldugu icin, bize prosedurleri anlata anlata ilerlemeye basladi. Yerdeyken, bu kucuk ucaga fren gibi pedallara basarak yon veriyorsun. Pedallara basma ayari ince bir ayar anladigim kadariyla ama zor birsey gibi gozukmedi gozume. Kalkisi yapacagin hizzaya geldin mi gaza basiyorsun ve goz acip kapiyincaya kadar havadasin. Hafif sallantili bir kalkis sonucunda Istanbul gercekten kanatlarinin altinda, muhtesem. Biraz yukari bakiyorsun THY ucagini goruyorsun, biraz devam ediyorsun Sariyer'desin. Sariyer'de Koc Universitesi uzerinden geciyorsun, pilota burada okudum diyorsun ve ucaga hafif bir yon verip seni okulunun tam tepesine getiriyor. Sasirmaya zamanin kalmadan Istinye'desin ve hemen Bogaz'dasin. Bu muthis manzarayi bir kere de tepeden, o yuksekligin muthis enerjisini icinde hissederek seyrediyorsun, Fotograf cekiyorsun, cekerken birseyler kaciriyorsun, kacirdigini dusunmeye firsat kalmadan yepyeni bir manzara ile karsi karsiyasin, Halic'tesin. Assagiya bakiyorsun, aksam gelecegin bir yer, aksam buraya gelecegiz diyorsun ve geciyorsun. Havadasin ucuyorsun. Donus yoluna geciyorsun, Bahcekoy yolunda tas ocaklari, tepeden goruntu enteresan. Daha once gormemissin, kazmislar topragi yerin dibine kadar, tas cikartiyorlar. Devam ediyorsun, denizden uzaklasiyorsun, yolculuk bitmek uzere farkediyorsun, bunun adi yolculuk degil aslinda baska birsey bu. Yavas yavas kalkis yaptigin yere dogru gidiyorsun. Buyuk Cekmece Golu ve Hezarfen Havaalani... Inis icin onay aliniyor ve ucak tipki bir kus gibi piste konuyor. Bu bir baslangic sadece hissediyorum, ucmak istiyorum, kim istemez ki? Bu tarz bir ucagi kullanabilmek icin ehliyet almak 5 aylik bir surec. Yer dersleri var 100 kusur saat, hava dersleri var 50 kusur saat. 15 saat uctuktan sonra, tek basina ucmaya hazirsin, Yolluyorlar seni havalara, hayal ediyorum kendimi tek basima havada. Icim urperiyor. Istiyorum havada olmak, istiyorum bu hissi yasamak... Yere inip diger ucaklari inceledikten sonra pilotla biraz sohpet edip oradan ayriliyoruz... Birden hersey normale donuyor. Yemek yiyoruz, televizyon seyrediyoruz, arabaya biniyoruz ve Halic'e gidiyoruz. Yukari bakiyorum, gulumsuyorum. Gozumun onunden kareler geciyor ama hayal gibi, uzakta o an biraz. Yine yaklasmak istiyorum, yine orada olmak istiyorum, yine kendimi bulutlara yakin belki de bulutlardan birtanesi gibi hissetmek istiyorum...