Akıllı Pirla

Eve yeni halılar geldi. Herkes çok mutlu. Sıcak bir hava geldi evin içine. Yeni perdeler de yerlerini alınca salonumuz salon oldu gerçekten. Ailecenek salonda daha fazla vakit geçirmeye, daha bir "evimiz" gibi hissetmeye başladık. Biri tedirgin oldu yalnız. Eve yeni birşey geldiğinde herzaman alışmakta sorun yaşayan küçük köpeğimiz; Pirla.
Halılar yerleştirilirken havlamaya başladı. Birkaç gün hep havladı. Üstüne çişini yapacağından korktuk. Onu uyardık. Halıyı gösterdik, "çiş yok" diye bağırdık. Anladı. Birkaç gün direndi, yapmadı.
Bugün uyandığımızda yepyeni halının üstü çiş olmuştu. Köpeğin çişi asitliymiş. Silmemek gerekiyormus, halıcı kendi silermiş. Üstüne beyaz peçete tabakasını koyduk ve seyrettik birsüre. Sonra Pirla'ya kızma safhaları başladı. Her önüne gelen bağırdı ona. "Çiş yapma dememiş miydik sana" dedi herkes, beyaz tabakayı göstererek. Bizimkinin kuyruğu düştü, morali bozuldu. Herkes küstü ki ona birdaha yapmasın. Bizimki depresyona girdi, yatağından çıkmadı. Her akşam masada ona verilen küçük lokmalar verilmedi ki ona, ders alsın, birdaha aynı hatayı yapmasın. Biraz da tuvalete kitledik ki onu, hatasının büyüklüğünü anlasın. Tuvalette hiç sesini çıkarmadı, suçunu farkındaydı...
Tuvaletten çıkarken kuyruğu hala düşüktü. Herkes üzüldü o anda. Herkesin tavrı değişti. Hepimiz şımarttık onu yemekten sonra. Yatağın üstüne koyduk, okşadık da okşadık. Şımardı bizimki hemen, kuyruğu havalandı eskisi gibi. Mutluydu yine.
Yemek sonrası sıcacık salonumuzda ailecek kahvelerimizi yudumlarken Pirluş da vardı yanımızda. Onun hakkında konuştuk. Ders almış olduğunu umduk ve ona bakarak birdaha yapmayacağına güvendiğimizi belirtmeye çalıştık. Ben birdaha yeni halılara çişini yapmayacağına inanıyorum. O olgun, anlayışlı, laf dinleyen bir köpek. Herşeyi anlıyor ve kafası çalışıyor. Onunla gurur duyuyorum...