Dinlemeyi Bilmek

Bir konuyu net olarak bilmeden yapılan yorumlar vardır. Beni sinir eder. Bazen bilmiyor olmaktan utanır; biliyormuşuz gibi yorum yaparız, bazen laf olsun diye alakasız yorumlarla doldurmaya çalışırız muhabbeti, bazen konuyu bildiğimizi sanıp garip yorumlarla sonuçlarız konuyu. Hepimiz yaparız bunu; amaç laf olsun torba dolsun. Bu hem karşındakini yanlış yönlendirmektir; hem de onu ve en önemlisi kendimizi kandırmaktır.

Konu bizim ilgimizi çekmiyorsa açık bir şekilde ifade etmek lazım bunu. Yalandan dinliyor gibi yapmak anlamsız çünkü. Dinlememiz gereken bir durumsa ve konsantre eksikliği yaşıyorsak, bunu da karşımızdakine söylemek gerekir. Bilmediğimiz bir konuysa ve tartışmak istiyorsak derinine kadar öğrenmek lazım ki doğru şeyler söyleyebilelim.

Ailecenek kadınlar toplantısı yaptığımızda hep tartışma konusu oluyor bu durum. Geçenlerde toplandık yine. Teyzemin seneler öncesinde yaşamış bulunduğu bitmiş bir evlilik var. Uzaklarda yaşamış evliliğini. Herkesten uzak; kendi kendine. Yaşadıklarını, derinliğini; bütün gerçekliğiyle, net olarak kim bilebilir ondan başka? Her kafadan bir ses; öyle olmamıştı da böyle olmuştu, sen yanlış yapmıştın da, o bunu demişti. Sinir oldu sonunda. Başladı bağarmaya... Anlatmaya çalıştı; dinleyen yok. Birdahaki sefer yine aynı konuşmalar geçecek, eminim. Kimse kulak vermedi çünkü ona. "Bir dinlesek de öğrensek, yaptığımız yorumlar çarpık olmasa" diyen yok.

Dinlemeyi bilmeliyiz karşımızdakini, yoksa neye yarar kurduğumuz iletişim???